I. Porównanie podstawowych zasad i cech
| Charakterystyka | Wytłaczarka jednoślimakowa- | Wytłaczarka dwuślimakowa- |
| Struktura | Wewnątrz lufy obraca się pojedyncza śruba. | Dwie zazębiające się śruby obracają się w cylindrze-ósemki w tych samych lub przeciwnych kierunkach. |
| Zasada przenoszenia | Dominuje przepływ wleczony, a materiał jest przenoszony przez siłę tarcia pomiędzy materiałem, ślimakiem i lufą. | Dominuje w nim transport wyporowy, podobny do pompy zębatej, charakteryzujący się wysoką i stabilną wydajnością transportu. |
| Wydajność mieszania | Stosunkowo słaby, opierający się głównie na mieszaniu ścinającym. | Niezwykle mocny, osiągający ścinanie, dyspersję i mieszanie rozdzielcze dzięki złożonej kombinacji elementów ślimakowych (takich jak bloki ugniatające i tarcze zębate). |
| Możliwość-samooczyszczania | Słaby, podatny na pozostałości materiału. | Mocny; dwie śruby ocierają się o siebie, co skutkuje wąskim rozkładem czasu przebywania materiałów, dzięki czemu nadaje się do materiałów-wrażliwych na ciepło. |
| Wydajność karmienia | Ma słabą zdolność podawania materiałów sypkich i materiałów trudnych-do-podawania. | Ma dużą zdolność podawania i szczególnie nadaje się do-trudnych-podawania materiałów, takich jak proszki i włókna. |
| Wejście energii | Opiera się głównie na ciepłu tarcia wytwarzanym przez ścinanie i nagrzewaniu zewnętrznym. | Można precyzyjnie kontrolować ścinanie i wzrost temperatury, co skutkuje bardziej kontrolowanym poborem energii. |
| Zdolność budowania ciśnienia | Mocny, odpowiedni do stabilnego wytwarzania ciśnienia i wytłaczania przez matrycę. | Ma słabą zdolność wytwarzania-samociśnienia i zwykle wymaga podłączenia pojedynczej śruby lub pompy zębatej na końcu w celu wytworzenia ciśnienia. |
| Koszt i konserwacja | Prosta konstrukcja, niski koszt i łatwa konserwacja. | Złożona konstrukcja, wysoki koszt (zwykle 3 do 10 razy większy niż w przypadku pojedynczej śruby) i wysokie wymagania zawodowe dotyczące konserwacji. |
II. Typowe scenariusze zastosowań
Scenariusze zastosowań wytłaczarek jedno-ślimakowych
1. Formowanie wytłaczane wyrobów z tworzyw sztucznych:
Rury/Profile: Drzwi i okna PCV, Rury PPR, Rury gazowe PE.
Płyty/Arkusze/Folie: Arkusze PS, sztywne płyty PCV, rozdmuchiwanie folii (częściowe), folie wylewane.
Druty, pręty, przewody i kable: Ciągnienie drutu z tworzyw sztucznych, powlekanie warstw izolacyjnych i powłok kabli.
2.Pelletyzacja:
Filtracja w stanie stopionym i repeletyzowanie tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu o dobrej płynności i prostych recepturach (np. folie PE/PP pochodzące z recyklingu).
Granulowanie niektórych masowych-tworzyw sztucznych ogólnego przeznaczenia (np. pierwotnych żywic PE i PP).
3.Inne pola:
Ekstruzja żywności (makaron, żywność dmuchana).
Wytłaczanie gumy na gorąco-.
Scenariusze zastosowań wytłaczarek dwuślimakowych-
1.Modyfikacja polimeru – najbardziej podstawowe i klasyczne zastosowanie wytłaczarek dwuślimakowych-:
Modyfikacja wypełniacza: Dodawanie węglanu wapnia, talku, włókna szklanego itp. do tworzyw sztucznych w celu wytworzenia przedmieszek o dużej-wypełnialności lub materiałów kompozytowych. Wytłaczarki dwuślimakowe-są absolutnie główną siłą w produkcji tworzyw sztucznych wzmacnianych włóknem szklanym.
Modyfikacja mieszanki: Mieszanie dwóch lub więcej polimerów (np. PC/ABS, PP/EPDM) w celu przygotowania materiałów stopowych.
Modyfikacja wzmocnienia: Dodanie włókna szklanego lub włókna węglowego w celu znacznej poprawy wytrzymałości materiału.
Barwienie/granulowanie koncentratów: produkcja przedmieszki kolorowych-o wysokim stężeniu i przedmieszki funkcjonalnych (np. przedmieszki antystatyczne,-ognioodporne).
2. Reakcje chemiczne:
Polimeryzacja: stosowana do polimeryzacji w masie, takiej jak polimeryzacja nylonu 6.
Wytłaczanie reaktywne: reakcje uzupełniające, takie jak szczepienie,-sieciowanie i degradacja podczas procesu wytłaczania (np. wytwarzanie poliolefin szczepionych bezwodnikiem maleinowym).
3. Przetwarzanie żywności, farmaceutyków i materiałów specjalnych:
Żywność: przetwarzanie tekstury żywności o formułach odżywczych, cukierków i białka roślinnego-mięsa.
Farmaceutyka: przetwarzanie preparatów leków o przedłużonym-uwalnianiu i mieszanie ekstraktów tradycyjnej medycyny chińskiej z matrycami.
Inne: Zawiesiny akumulatorowe, materiały przewodzące, żel krzemionkowy, surowce ceramiczne itp.
4. Peletyzowanie-trudne:
Granulowanie materiałów-wrażliwych na ciepło (np. PCW, niektórych tworzyw konstrukcyjnych).
Procesy granulowania wymagające odgazowania (usunięcie małych cząsteczek, wilgoci i rozpuszczalników).